Γιορτή σήμερα, Τετάρτη 27/5 – ποιοι γιορτάζουν σήμερα σύμφωνα με το εορτολόγιο Μαΐου. Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αλυπίου μάρτυρος, του Οσίου Θεράποντος ηγουμένου Λευκής Λίμνης, καθώς και του Οσίου Ιωάννου του Ρώσου.
- Αλύπιος, Αλυπία
- Θεράπων *
- Ιωάννης ο Ρώσος
* Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Γιορτή 27/5 – Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη τιμά η Ορθόδοξη Εκκλησία στις 27 Μαΐου τη μνήμη του Οσίου Ιωάννη του Ρώσου, μίας από τις πιο αγαπημένες αγιορείτικες μορφές του ελληνικού Ορθόδοξου χώρου, του οποίου το άφθαρτο και ευωδιάζον ιερό λείψανο φυλάσσεται στο Νέο Προκόπι της Εύβοιας. Πρόκειται για μία μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, με τους πιστούς από ολόκληρη την Ελλάδα να συρρέουν κάθε χρόνο στον μεγαλοπρεπή ναό όπου αναπαύεται ο Άγιος, ενώ ο βίος του παραμένει αναλλοίωτο παράδειγμα ταπείνωσης, σθεναρής πίστης και αγιότητας μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες δουλείας και εθνικής αιχμαλωσίας.
Ο Όσιος Ιωάννης, σύμφωνα με το saint.gr, γεννήθηκε γύρω στο 1690 σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, σημερινής Ουκρανίας, από γονείς ευλαβείς και ενάρετους, οι οποίοι τον ανέθρεψαν με την παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Έτσι, όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία, στρατεύθηκε επί της βασιλείας του Μεγάλου Πέτρου και έλαβε μέρος στον πόλεμο που εξαπέλυσε ο τολμηρός τσάρος εναντίον των Τούρκων το 1711, όπου και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τατάρους. Εκείνοι τον πούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, ο οποίος καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, κωμόπολη που βρισκόταν κοντά στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, και ο αγάς πήρε μαζί του τον νεαρό αιχμάλωτο στο χωριό του.
Σε αντίθεση με πολλούς συμπατριώτες του που αρνήθηκαν την πίστη τους και εξισλαμίστηκαν, είτε υπό την πίεση των απειλών είτε δελεαζόμενοι από υλικά αγαθά, ο Ιωάννης παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη των πατέρων του. Μάλιστα, στις πιέσεις του αφέντη του απαντούσε με θαυμαστό σθένος, διακηρύσσοντας πως ήταν έτοιμος να παραδώσει τη ζωή του παρά την πίστη του, λέγοντάς του ότι αν τον άφηνε ελεύθερο στη θρησκεία του, θα του ήταν πιστός υπηρέτης, αν όμως τον εξανάγκαζε να αλλαξοπιστήσει, του παρέδιδε το κεφάλι του. Η σθεναρή του στάση, η πραότητα και η ταπείνωσή του μαλάκωσαν τελικά την καρδιά του αγά, ο οποίος με τον καιρό τον συμπάθησε και τον σεβάστηκε βαθύτατα.
Ο Όσιος εργαζόταν ως ιπποκόμος στον στάβλο του Οθωμανού κυρίου του, φροντίζοντας με στοργή τα ζώα του, τα οποία αισθάνονταν τόσο έντονα την αγάπη του ώστε χρεμέτιζαν με χαρά στο άγγιγμά του. Στη συνέχεια, όταν ο αφέντης του και η σύζυγός του, βλέποντας την αρετή του, του προσέφεραν ένα μικρό κελί κοντά στον αχυρώνα, εκείνος αρνήθηκε και επέλεξε να συνεχίσει να κοιμάται μέσα στον στάβλο, μετατρέποντάς τον σε προσωπικό ασκητήριο. Εκεί περνούσε τις νύχτες του γονυπετής σε προσευχή, νηστεύοντας τις περισσότερες ημέρες και τρώγοντας μόνο λίγο ψωμί και νερό, ενώ κρυφά τη νύχτα μετέβαινε στον βραχώδη ναό του Αγίου Γεωργίου για ολονύκτιες αγρυπνίες και κάθε Σάββατο κοινωνούσε των Αχράντων Μυστηρίων.
Το πιο γνωστό θαύμα του Οσίου, που εδραίωσε τη φήμη του ως αγίου ανθρώπου στο Προκόπι, σχετίζεται με το πιλάφι που έστειλε θαυματουργικά στη Μέκκα. Όταν ο αγάς μετέβη για προσκύνημα στην ιερή πόλη των Μουσουλμάνων και η σύζυγός του παρέθεσε τράπεζα στους συγγενείς, αναπολώντας τη μεγάλη αγάπη του συζύγου της στο φαγητό αυτό, ο Ιωάννης ζήτησε ένα πιάτο γεμάτο πιλάφι λέγοντας ότι θα το έστελνε στον αφέντη του. Οι παρευρισκόμενοι γέλασαν με την απλοϊκή του δήλωση, εκείνος όμως απομονώθηκε στον στάβλο και προσευχήθηκε εκ βάθους καρδίας στον Θεό. Λίγες ημέρες αργότερα, ο αγάς επέστρεψε από τη Μέκκα και διηγήθηκε με θαυμασμό πώς βρήκε στο κλειδωμένο δωμάτιό του ένα χάλκινο πιάτο με αχνιστό πιλάφι, που έφερε χαραγμένο το όνομά του, όπως όλα τα οικογενειακά σκεύη του σπιτιού του στο Προκόπι. Το θαύμα αυτό μαθεύτηκε σε όλη την περιοχή και κανείς πλέον δεν τολμούσε να ενοχλήσει τον Άγιο, τον οποίο όλοι αντιμετώπιζαν με φόβο και σεβασμό.
Στις 27 Μαΐου 1730, ο Όσιος Ιωάννης ασθένησε και προαισθανόμενος το τέλος του ζήτησε να κοινωνήσει για τελευταία φορά. Ο ιερέας που εκλήθη, φοβούμενος τον φανατισμό των Τούρκων, σοφίστηκε κατά Θεία φώτιση να σκάψει ένα μήλο και να τοποθετήσει μέσα τη Θεία Κοινωνία, μεταφέροντάς την κρυφά στον στάβλο. Μόλις ο Ιωάννης έλαβε το Άχραντο Σώμα και το Τίμιο Αίμα του Κυρίου, παρέδωσε την αγία ψυχή του στα χέρια του Θεού, σε ηλικία μόλις 40 ετών. Τρία χρόνια αργότερα, το 1733, το ιερό του λείψανο εκτάφηκε άφθαρτο και ευωδιάζον, και μεταφέρθηκε αρχικά στον βραχώδη ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου άρχισαν να καταφθάνουν αναρίθμητοι προσκυνητές και πάσχοντες που εύρισκαν τη θεραπεία τους.
Το ιερό σκήνωμα γνώρισε μια συγκλονιστική περιπέτεια κατά την εξέγερση του Ιμπραχήμ πασά της Αιγύπτου εναντίον του σουλτάνου Μαχμούτ Β’ το 1832, όταν στρατιώτες του Οσμάν πασά εισέβαλαν στο Προκόπι, λεηλάτησαν τον ναό και, αφού δεν βρήκαν χρυσαφικά μέσα στη λάρνακα, αποφάσισαν να κάψουν το ιερό λείψανο για να εμπαίξουν τη χριστιανική πίστη. Το λείψανο του Οσίου όχι μόνο έμεινε άφλεκτο μέσα στις φλόγες, αλλά φάνηκε στους άπιστους στρατιώτες ότι ζούσε και τους φοβέριζε, διώχνοντάς τους έντρομους από τον περίβολο της εκκλησίας. Πάντως, την επόμενη ημέρα οι Χριστιανοί επέστρεψαν, βρήκαν τα ασημικά που είχαν εγκαταλείψει οι Τούρκοι από τον τρόμο τους και τοποθέτησαν εκ νέου με ευλάβεια το λείψανο στη λάρνακα.
Η τελευταία και ίσως πιο συγκινητική περιπέτεια του ιερού λειψάνου συνέβη τον Οκτώβριο του 1924, όταν μεταφέρθηκε στην Ελλάδα μαζί με τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας πάνω στο πλοίο «Βασίλειος Δεστούνης». Καθώς το πλοίο βρισκόταν στη Ρόδο, σταμάτησε να προχωρά και περιστρεφόταν στην ίδια θέση μέσα στη θάλασσα, με τον κυβερνήτη να φοβάται για την τύχη του ταξιδιού. Τότε ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος, που είχε πάρει κρυφά μαζί του το ιερό λείψανο, εξήγησε στον πλοίαρχο την παρουσία του στο αμπάρι, ο οποίος αμέσως διέταξε τη μεταφορά του στο διαμέρισμα που χρησιμοποιούταν ως ευκτήριος οίκος, στον οποίο άναψαν καντήλι και προσευχήθηκαν, με το πλοίο να συνεχίζει αμέσως το ταξίδι του προς την Ελλάδα.
Σήμερα το ιερό σκήνωμα του Οσίου φυλάσσεται στον μεγαλοπρεπή ναό του Νέου Προκοπίου στην Εύβοια, ενώ η δεξιά του χείρα δόθηκε ήδη από το 1881 στη Μονή Παντελεήμονος του Αγίου Όρους, σε αντάλλαγμα της μεγάλης βοήθειας που είχε προσφέρει η μονή στην ανέγερση του ναού στο παλαιό Προκόπι. Η μεγάλη πανηγυρική γιορτή της 27ης Μαΐου τιμάται με ιδιαίτερη λαμπρότητα στο Νέο Προκόπι Εύβοιας, με χιλιάδες προσκυνητές από όλη την Ελλάδα να καταφθάνουν για να αποτίσουν τα σέβη τους στον Άγιο, ο οποίος θεωρείται προστάτης του Ελληνισμού και θαυματουργός, με αναρίθμητες μαρτυρίες ιάσεων και βοήθειας σε όσους με πίστη επικαλούνται το όνομά του.
Επίσης:
- Ανατολή Ηλίου: 06:06
- Δύση Ηλίου: 20:38
- Διάρκεια ημέρας: 14 ώρες 32 λεπτά
- Σελήνη 11,1 ημερών
