Το Καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι υπέροχο. Μόνο όταν βρίσκεις 5 μέρες για να κάνεις διακοπές σε κάποιο όμορφο νησί ή σε κάποιο γραφικό παραθαλάσσιο χωριό. Αλλιώς κανείς δεν μπορεί να πει ότι το Καλοκαίρι στην Αθήνα ή στην Θεσσαλονίκη, είναι όνειρο ζωής που επιβάλλεται να ζήσεις.
Καυσαέριο, άδειοι δρόμοι, αφόρητη ζέστη. Η αύξηση του πληθυσμού, του τσιμέντου και των ρύπων κάνουν το Καλοκαίρι στις μεγάλες πόλεις, να γίνεται όλο και πιο ανυπόφορο, όσο περνούν τα χρόνια. Όμως λίγα χρόνια πριν δεν ήταν έτσι.
Όταν οι Αθηναίοι έκαναν τα πρώτα τους μπάνια στις οργανωμένες παραλίες της Αττικής
Λίγα χρόνια πριν το Καλοκαίρι στην Αθήνα ήταν πιο ρομαντικό. Πιο ξέγνοιαστο. Με λιγότερο καυσαέριο, λιγότερο τσιμέντο και περισσότερη ανεμελιά. Στο σημερινό μας άρθρο θα δούμε δύο μικρά και νοσταλγικά βίντεο από το Καλοκαίρι μίας άλλης εποχής.
Το πρώτο βίντεο δείχνει σκηνές από το Καλοκαίρι του 1961 στην Αθήνα και το δεύτερο βίντεο δείχνει νοσταλγικά μπάνια στην θάλασσα στην Ύδρα, την ίδια εποχή. Βίντεο που ξυπνούν αναμνήσεις στους παλιούς και γεμίζουν όμορφα συναισθήματα για μία εποχή που δεν γνώρισαν, στους νέους. Διαβάστε παρακάτω:
Το Καλοκαίρι στην Αθήνα του 1961
Το παρακάτω βίντεο το έδωσε στην δημοσιότητα το British Pathe και αποτελεί ένα τουριστικό αφιέρωμα στην Αθήνα του 1961. Βλέπουμε πως λίγα χρόνια πριν η καλοκαιρινή Αθήνα δεν έχει καμία σχέση με την Αθήνα του σήμερα.
Την Αθήνα όπου βιαστικοί άνθρωποι τρέχουν βιαστικά να προλάβουν τις δουλειές τους και μετά να χωθούν στα σπίτια τους. Την Αθήνα με το καυσαέριο, τον κόκκινο νυχτερινό ουρανό από το νέφος και την άσχημη μυρωδιά. Την Αθήνα με την ανυπόφορη ζέστη και τις βρώμικες θάλασσες.
Εικόνες που δυστυχώς δεν περιγράφουν μόνο την Αθήνα, αλλά όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδος σήμερα. Το βίντεο που θα δούμε παρακάτω δείχνει μία Αθήνα άλλης εποχής. Μία Αθήνα vintage με ανέμελους νέους που ζούσαν την κάθε στιγμή και που χαιρετούσαν τον συνάνθρωπό τους.
Γορτυνία: Το άλυτο μυστήριο της εξαφάνισης του μικρού Γιωργάκη απο το 1992
Που δεν ζούσαν μέσα στο νέφος και στο τσιμέντο και που οι θάλασσες κοντά στην πόλη ήταν καθαρές και δροσερές. Μία Αθήνα βγαλμένη από ελληνική ταινία.Εκείνο το καλοκαίρι εγκαινιάστηκε η οργανωμένη πλαζ της Βουλιαγμένης τον Αύγουστο του 1960, καθώς και η Ακτή του Αγίου Κοσμά, έργα που έβαλαν τις βάσεις για τον αστικό τουρισμό.
Τα θερινά σινεμά αποτελούσαν τον πυρήνα της αθηναϊκής διασκέδασης, όπου ο κόσμος απολάμβανε τις νέες ελληνικές ταινίες κάτω από τα αστέρια.
Ο σκαραμαγκάς ηταν η απόλυτη παραλία της εργατικής τάξης και των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας. Διέθετε καθαρά νερά, πεύκα, ταβέρνες με φρέσκο ψάρι, ενώ εκεί σύχναζε και ο γνωστός συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας.
Η χρυσή αμμουδιά του Καλαμακίου (από την Εδέμ έως τον Άγιο Κοσμά) αποτελούσε μαγνήτη για χιλιάδες Αθηναίους. Μετά το μπάνιο, οι οικογένειες κατέληγαν στις γνωστές ψαροταβέρνες της περιοχής για μαρίδα.
Τα παιδιά δεν είχαν παιχνίδια. Έφτιαχναν κάστρα με κουβαδάκια, μάζευαν κοχύλια και έπαιζαν αμπάριζα ή κυνηγητό στην ακρογιαλιά.Ο παγωτατζής ηταν ο απόλυτος ήρωας του καλοκαιριού. Περνούσε από την παραλία ή τις γειτονιές με το καροτσάκι του, γεμάτο πάγο, και πουλούσε παγωτό.Μετά το μπάνιο, η κλασική επιβράβευση σε κάποιο παραθαλάσσιο καφενείο ήταν ένα ποτήρι παγωμένο νερό με γλυκό του κουταλιού υποβρύχιο ή μια γκαζόζα
Δείτε παρακάτω:
Το νοσταλγικά μπάνια στις θάλασσες της Ύδρας το 1966
Παραμένοντας σταθεροί στο νοσταλγικό συναίσθημα στο παρακάτω βίντεο θα δούμε βουτιές στην θάλασσα στην Ύδρα και στους Δελφούς του 1966. Την περίοδο που οι γυναίκες ξεκίνησαν να δίνουν μία ευκαιρία στα μπικίνι.
Νέοι…κάθε ηλικίας απολάμβαναν τα μπάνια τους στην Ύδρα και στους Δελφούς πηδώντας από τα βράχια και πιάνοντας κουβέντα με άλλους τουρίστες, ντόπιους ή με την παρέα τους. Ένα βίντεο που ξυπνάει αναμνήσεις ή σε κάνει να ζηλεύεις μία άλλη, λιγότερο κοσμοπολίτικη αλλά πιο ρομαντική Ύδρα. Δείτε παρακάτω:
Διαβάστε όλα τα άρθρα για την μηχανή του χρόνου στο Daddy-Cool.gr
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση του άρθρου χωρίς την γραπτή άδεια από τον εκδότη.
