Η τραγική απώλεια της 67χρονης ΑμεΑ στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» έχει προκαλέσει βαθιά οδύνη, αλλά και έντονο προβληματισμό γύρω από τα ζητήματα προσβασιμότητας για τα άτομα με αναπηρία.
Το τραγικό περιστατικό, που στοίχισε τη ζωή της, επαναφέρει στο προσκήνιο τις ευθύνες της Πολιτείας και των αρμόδιων φορέων για τη διασφάλιση ασφαλών και ισότιμων συνθηκών μετακίνησης.
Σε ανακοίνωσή του, ο σύλλογος «Υπερίων» τονίζει πως «η απώλεια της Μαρίας Λαδά δεν είναι μόνο τραγωδία, είναι καμπανάκι ευθύνης για την προσβασιμότητα». Ο θάνατός της «δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη δυστύχημα. Αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προσβασιμότητα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, ούτε γραφειοκρατική υποχρέωση, είναι ζήτημα ασφάλειας, αξιοπρέπειας και ζωής».
Στη συνέχεια η ένωση αναφέρει πως ο θάνατος της 67χρονης «μας υποχρεώνει να θέσουμε δημόσια ερωτήματα:
- Πόσο ασφαλείς είναι πραγματικά οι υποδομές μετακίνησης για τους ανθρώπους με αναπηρία;
- Πόσο συστηματικά ελέγχεται η εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας;
- Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;».
Η ένωση δεσμεύτηκε πως δεν θα επιτρέψει η μνήμη της Μαρίας Λαδά να περιοριστεί σε λόγια θλίψης. «Η ζωή και η δράση της αποτελούν παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχισης του αγώνα για:
- ουσιαστική προσβασιμότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους
- ασφαλείς μετακινήσεις για τα ΑμεΑ
- θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία των φορέων
- πραγματική ένταξη, όχι μόνο τυπικές διακηρύξεις
Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένειά της. Δεσμευόμαστε ότι ο αγώνας της δεν σταματά εδώ.
Η Μαρία Λαδά δεν ήταν μόνο μια δυναμική γυναίκα. Ηταν μια φωνή που απαιτούσε να μην αφήνεται κανείς πίσω».
Το χρονικό της μοιραίας πτώσης
Σύμφωνα με την Σοφία Μαροπούλου, πρόεδρο της ένωσης ΑμεΑ «Υπερίων», η τραγωδία στο «Ελ. Βενιζέλος» γράφτηκε ως εξής:
Η Μαρία Λαδά είχε φτάσει αεροπορικώς στην Αθήνα από την Κεφαλονιά και, όπως προβλέπεται για επιβάτες με κινητικές δυσκολίες, επιβιβάστηκε σε ειδικό λεωφορείο μεταφοράς ΑμεΑ στον αερολιμένα Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Ελευθέριος Βενιζέλος. Μαζί της είχε ένα μικρό τροχοφόρο εξάρτημα, το οποίο χειριζόταν η ίδια, ώστε να υποστηρίζει την κίνησή της και να διατηρεί την αυτονομία της.
Το λεωφορείο κατευθύνθηκε προς τον χώρο των αφίξεων. Εκεί, κατά την αποβίβαση, προέκυψε πρόβλημα με τη ράμπα, η οποία δεν εφάρμοζε σωστά στην έξοδο του οχήματος, αφήνοντας κενό ανάμεσα στο λεωφορείο και το έδαφος. Αντί να υπάρξει τεχνική παρέμβαση για την ασφαλή προσαρμογή της ράμπας, επιχειρήθηκε να βοηθηθεί χειροκίνητα η αποβίβασή της.
Την ώρα της προσπάθειας, η ισορροπία χάθηκε και η Μαρία έπεσε στο κενό μαζί με τον οδηγό που την υποβοηθούσε. Η πτώση ήταν σφοδρή. Χτύπησε δυνατά στον θώρακα και, σύμφωνα με τις ιατρικές εκτιμήσεις που ακολούθησαν, υπέστη σοβαρή εσωτερική αιμορραγία.
Αρχικά διακομίστηκε στο ιατρείο του αεροδρομίου και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Γεννηματάς», όπου ξεκίνησαν άμεσα οι απαραίτητες εξετάσεις. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, η κατάστασή της επιδεινωνόταν σταδιακά και λίγο πριν τα μεσάνυχτα κατέληξε, έπειτα από βαριά εσωτερικά τραύματα.
Η ανακοίνωση του αεροδρομίου «Ελ. Βενιζέλος»
«Με αφορμή το τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026, ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της επιβάτιδος που έχασε τη ζωή της.
Το περιστατικό έλαβε χώρα κατά τη χρήση ανυψωτικού μηχανήματος εξυπηρέτησης ατόμων με αναπηρία ή/και μειωμένη κινητικότητα το οποίο χειρίζεται ο πάροχος της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Τραυματίστηκαν η επιβάτης και ο εργαζόμενος και στο σημείο έσπευσε το ΕΚΑΒ. Η επιβάτης διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς», όπου δυστυχώς κατέληξε, ενώ ο εργαζόμενος παρελήφθη για περαιτέρω ιατρική αξιολόγηση.
Έχει ήδη ξεκινήσει διαδικασία διερεύνησης από τις αρμόδιες αρχές σε συνεργασία με τον συγκεκριμένο πάροχο, προκειμένου να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες του περιστατικού.»
